۰۹ آبان ۱۳۹۶، ۰۲:۵۰ ب.ظ
یک کارشناس بازار کار معتقد است سبد خواربار کارگران که سه سال است هیچ افزایشی را تجربه نکرده امسال باید تغییر کند. او تأکید دارد که کارگران از مزایای رفاهی و انگیزشی کارمندان دولت محرومند و شورای عالی کار باید مزد منصفانهای برای جامعه کارگری در نظر بگیرد.
رحمت اله پورموسی اظهار کرد: دولت باید تمام اهتمام خود را به کار گیرد تا هم کارگر و خط تولید و هم امنیت شغلی نیروی کار حفظ شود. اگر واقعیتها را در نظر بگیریم، امروز بیشتر کارگران زیر خط فقر زندگی میکنند، از آن طرف شاهدیم که شرکتهای تولیدی با مشکلات متعدد مواجهند و دولت باید از کارگر و کارفرما حمایت کند. سه سالی است که به بند دوم ماده ۴۱ قانونکار که به سبد معیشت میپردازد و برای کارگران اهمیت دارد بیشتر توجه میشود، در حالی که قبلاً تنها بند یک که اشاره به نرخ تورم دارد ملاک عمل قرار میگرفت.
سبد معیشت کارگران شامل اقلام متعدد اعم از مصرفی و خوراکی، پوشاک، مسکن، آموزش و تحصیل و بهداشت و درمان است که بخش اعظمی از دریافتی کارگران را به خود اختصاص میدهد در حالی که کارفرمایان معتقدند قانون اساسی دولت را موظف کرده تا ضمن تأمین مسکن برای آحاد جامعه، خدمات آموزشی رایگان به مردم ارائه دهد و از دولت میخواهند تا سهم خود را در قبال دستمزد و تأمین هزینههای معیشت کارگران بپردازد.
در جلسات دستمزد شورای عالی کار باید سهجانبه گرایی واقعی دیده شود، جلسات نباید به شکلی باشد که کارفرمایان بگویند دو درصد به حقوق اضافه شود و کارگران پنج درصد پایین بیایند و با دلخوری صورتجلسه مزد را امضاء کنند. نمایندگان کارگری و کارفرمایی به شکل منطقی و کارشناسی هزینههای زندگی کارگران را محاسبه و بر اساس نرخ تورم سبد معیشت، درباره رقم دستمزد تصمیم گیری کنند.
امروز بسیاری از تولیدکنندگان نجابت به خرج داده و با وجود هزینههای بالای تأمین مواد اولیه، مالیات و عوارض دست از تولید نکشیدهاند، آنها میتوانستند سرمایههایشان را در بانک بگذارند و سودش را ببرند ولی به عشق مملکت سرمایه را در تولید وارد کردند و عدهای را به کار گرفتند لذا کمترین توقع این است که دولت در تأمین مواد اولیه، پرداخت تسهیلات ارزان و کاهش قیمت تمام شده به کمک بنگاههای تولیدی بیاید.
منبع: تازههای حسابداری
رحمت اله پورموسی اظهار کرد: دولت باید تمام اهتمام خود را به کار گیرد تا هم کارگر و خط تولید و هم امنیت شغلی نیروی کار حفظ شود. اگر واقعیتها را در نظر بگیریم، امروز بیشتر کارگران زیر خط فقر زندگی میکنند، از آن طرف شاهدیم که شرکتهای تولیدی با مشکلات متعدد مواجهند و دولت باید از کارگر و کارفرما حمایت کند. سه سالی است که به بند دوم ماده ۴۱ قانونکار که به سبد معیشت میپردازد و برای کارگران اهمیت دارد بیشتر توجه میشود، در حالی که قبلاً تنها بند یک که اشاره به نرخ تورم دارد ملاک عمل قرار میگرفت.
سبد معیشت کارگران شامل اقلام متعدد اعم از مصرفی و خوراکی، پوشاک، مسکن، آموزش و تحصیل و بهداشت و درمان است که بخش اعظمی از دریافتی کارگران را به خود اختصاص میدهد در حالی که کارفرمایان معتقدند قانون اساسی دولت را موظف کرده تا ضمن تأمین مسکن برای آحاد جامعه، خدمات آموزشی رایگان به مردم ارائه دهد و از دولت میخواهند تا سهم خود را در قبال دستمزد و تأمین هزینههای معیشت کارگران بپردازد.
در جلسات دستمزد شورای عالی کار باید سهجانبه گرایی واقعی دیده شود، جلسات نباید به شکلی باشد که کارفرمایان بگویند دو درصد به حقوق اضافه شود و کارگران پنج درصد پایین بیایند و با دلخوری صورتجلسه مزد را امضاء کنند. نمایندگان کارگری و کارفرمایی به شکل منطقی و کارشناسی هزینههای زندگی کارگران را محاسبه و بر اساس نرخ تورم سبد معیشت، درباره رقم دستمزد تصمیم گیری کنند.
امروز بسیاری از تولیدکنندگان نجابت به خرج داده و با وجود هزینههای بالای تأمین مواد اولیه، مالیات و عوارض دست از تولید نکشیدهاند، آنها میتوانستند سرمایههایشان را در بانک بگذارند و سودش را ببرند ولی به عشق مملکت سرمایه را در تولید وارد کردند و عدهای را به کار گرفتند لذا کمترین توقع این است که دولت در تأمین مواد اولیه، پرداخت تسهیلات ارزان و کاهش قیمت تمام شده به کمک بنگاههای تولیدی بیاید.
منبع: تازههای حسابداری
" برای حمايـت از ما، لطفاً بر روی بنرهای تبليغاتی سايت كليك نمائيد "
" اگر کسی خوبیهای تو را فراموش کرد، تو خوب بودن را فراموش نکن... "
" ای کاش یاد بگیریم، برای خالی کردن خودمان؛ کسی را لبریز نکنیم... "
" تنها « زمان » است كه دوست داشتن را ثابت می كند، نه « زبان »... "
" اگر کسی خوبیهای تو را فراموش کرد، تو خوب بودن را فراموش نکن... "
" ای کاش یاد بگیریم، برای خالی کردن خودمان؛ کسی را لبریز نکنیم... "
" تنها « زمان » است كه دوست داشتن را ثابت می كند، نه « زبان »... "

