اطلاعات بيشتر
۲۴ مرداد ۱۳۹۴، ۱۲:۱۷ ب.ظ
(۲۴ مرداد ۱۳۹۴، ۰۱:۳۱ ق.ظ)Akbarzadeh نوشته: ولی ذخیره بر اساس تشخیص ما در اظهارنامه طبق مدارک داشته ما
یعنی دارایی محترم ما فکر می کنیم طبق مدارک که داریم و جمع بندی کرده ایم باید فلان مقدار مالیات پرداخت نماییم .
با سلام و تشکر
اتفاقاً اشکال بحث در همین قسمتی است که در بالا بولد شده است.
- شما 50 ریال پیش پرداخت مالیات داده اید و این یعنی بخشی از بدهی مالیاتی که هنوز سال تمام نشده است را جلوجلو پرداخت کرده اید و این یعنی از دارایی طلب دارید
- در پایان سال هم حساب و کتاب می کنید و می بینید بر اساس عملکرد سود و زیانی خود مثلاً 400 ریال سود مشمول مالیات دارید و نتیجتاً 100 ریال بابتش بدهی مالیاتی دارید
- حال آیا می توان گفت «یعنی دارایی محترم ما فکر می کنیم باید 100 ریال مالیات پرداخت نماییم»؟
خیر چون اگر اینگونه فکر کنید یعنی طلب خود را از دارایی در نظر نگرفته اید لذا باید بگویید «دارایی محترم! من از شما 50 ریال طلب دارم و 100 ریال هم فکر می کنم بدهکارم پس باید به شما 50 ریال پرداخت نمایم».
اکنون دقیقاً مسئله این است (که امیدوارم به قولی دوستی پیچیده اش نکنیم) چرا شما هر دو حساب 50 ریال طلب و 100 ریال بدهی خود را جداگانه باز نگه داشته و در ترازنامه هم جداگانه گزارش می کنید؟ دلیلش یا منفعتش چیست؟ با این عمل چه می خواهید بگویید؟
آیا وقتی پیش پرداخت خرید مواد اولیه می دهید و بعدها مواد را تحویل می گیرید تا زمان تسویه حساب نهایی، پیش پرداخت را جداگانه و بدهی بابت مواد اولیه دریافت شده گزارش می کنید؟
البته متوجه هستم تفاوت هایی با پیش پرداخت خرید مواد اولیه با پیش پرداخت مالیات وجود دارد اما آیا این تفاوت تا چه اندازه توجیه می کند که دو حساب اول جداگانه گزارش کنیم و دو حساب دوم یعنی خرید مواد اولیه را متهاتر گزارش کنیم؟
با تشکر
