Redirect اطلاعات بيشترads تبليغات
تبليغات


تالار گفتگوی تخصصی حسابداری فروم لرن

امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
آموزش: مدل قیمت گذاری داراییهای سرمایه ای (CAPM)
#1
با سلام

دوستان هدف از ایجاد این تاپیک ، جمع آوری اطلاعات و مباحث مهم پیرامون موضوع فوق هست .
لطف کنید هر چیزی در مورد CAPM می دونید در ادامه همین تاپیک ارائه کنید .

با احترام ...
" برای حمايـت از ما، لطفاً بر روی بنرهای تبليغاتی سايت كليك نمائيد "

" اگر کسی خوبیهای تو را فراموش کرد، تو خوب بودن را فراموش نکن... "
" ای کاش یاد بگیریم، برای خالی کردن خودمان؛ کسی را لبریز نکنیم... "
" تنها « زمان » است كه دوست داشتن را ثابت می كند، نه « زبان »... "
پاسخ
سپاس شده توسط:
#2
مدل CAPM در سال 1964 توسط یک اقتصاد دان مالی انگليسی به نام آقای ویلیام شارپ (William Sharp) در کتاب تئوری پرتفوی و بازارهای سرمایه مطرح شد و از بابت مطرح کردن همین مدل برنده جایزه نوبل اقتصادی شد .

مدل قیمت‎گذاری دارایی های سرمایه‎ای برای توضیح چگونگی قیمت گذاری ریسک اوراق بهادار در بازار ، ایجاد شده است . در حقیقت مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه‎ای (CAPM) ، توسعه داده شده تئوری پرتفولیوی مدرن مارکوویتس (MPT) است .
براساس مدل CAPM ارتباط بین ریسک و بازده به صورت خطی است. این مدل چارچوبی فراهم می‎آورد که با استفاده از آن می‎توان ریسک سیستماتیک هر یک از دارایی‎ها و ریسک سیستماتیک پرتفولیوهایی را که به خوبی متنوع شده‎اند ، محاسبه کرد .
" برای حمايـت از ما، لطفاً بر روی بنرهای تبليغاتی سايت كليك نمائيد "

" اگر کسی خوبیهای تو را فراموش کرد، تو خوب بودن را فراموش نکن... "
" ای کاش یاد بگیریم، برای خالی کردن خودمان؛ کسی را لبریز نکنیم... "
" تنها « زمان » است كه دوست داشتن را ثابت می كند، نه « زبان »... "
پاسخ
سپاس شده توسط: حسین
#3
مفروضات CAPM :

1 - سرمایه گذاران تصمیمات خود را بر اساس بازده مورد انتظار در ریسک های بازده انجام می دهند .

2- سرمایه گذاران افرادی منطقی و ریسک گریز هستند .

3- سرمایه گذاران برای تنوع بخش سبدهای سرمایه گذاری خود از مدل مارکوویتس استفاده می کنند .

4- سرمایه گذاران همگی برای یک دوره زمانی یکسان سرمایه گذاری می کنند .

5- سرمایه گذاران در مورد بازده مورد انتظار و ریسک همه دارائیها ، دارای انتظاات یکسانی هستند .

6- یک دارایی بدون ریسک وجود دارد و سرمایه گذاران می توانند با نرخ بدون ریسک ، هر مبلغی را که بخواهند وام بگیرند یا قرض بدهند .

7- بازارهای سرمایه کاملا رقابتی است و اختلاف نظری بین سرمایه گذاران وجود ندارد .
" برای حمايـت از ما، لطفاً بر روی بنرهای تبليغاتی سايت كليك نمائيد "

" اگر کسی خوبیهای تو را فراموش کرد، تو خوب بودن را فراموش نکن... "
" ای کاش یاد بگیریم، برای خالی کردن خودمان؛ کسی را لبریز نکنیم... "
" تنها « زمان » است كه دوست داشتن را ثابت می كند، نه « زبان »... "
پاسخ
سپاس شده توسط: حسین
#4
اگر پرتفوی شما متشکل از تمام سهام بازار باشد ، باز هم ریسک سیستماتیک هنوز در جای خود ایستاده و قصد رفتن ندارد . بنابراین در محاسبه بازدهی مناسب ، این ریسک سیستماتیک است که سرمایه گذار را اذیت می کند .
صرف نظر از اینکه ما چه میزان تنوع در پرتفوی خود ایجاد کنیم حذف تمامی ریسک ها میسر نخواهد بود . از دید یک سرمایه گذار ما مستحق دریافت آن نرخ بازدهی هستیم که نسبت به ریسک تحمل شده پاداشی در خور باشد . مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای به ما کمک می كند تا ریسک سرمایه گذاری را محاسبه کرده و نرخ بازدهی مورد انتظار بایسته را تعیین کنیم قبل از اینکه بحث شلوغ شود دوباره تکرار می کنیم . CAPM یک مدل است که به ما کمک مي کند تا دو چیز مهم مشخص شود .

ریسک و بازدهی مورد انتظار

در هر سرمایه گذاری دو مولفه اساسی عبارتند از بازدهی مورد انتظار و ریسکی که برای به دست آوردن این بازدهی باید متحمل شد و با استفاده از CAPM همین دو عامل مهم را مشخص می کنیم .

در اینجا ما به فرمولی که در پس زمینه این مدل قرار دارد ، مدارکی دال بر تایید و رد مدل CAPM و معنای آن برای یک سرمایه گذاری عادی خواهیم پرداخت .

تولد مدل

مدل CAPM توسط یک اقتصاددان مالی به نام آقای ویلیام شارپ در کتاب تئوری پرتفوی و بازارهای سرمایه مطرح شد و از بابت مطرح کردن همین مدل برنده جایزه نوبل اقتصادی شد . مدل او با اين ایده شروع می شود که یک سرمایه گذاری منفرد شامل دو نوع ریسک است .

1 – ریسک سیستماتیک

این نوع ریسک مربوط به بازار است و گریزی از آن نیست مثل نوسان نرخ بهره ، رکورد اقتصادی و مسائلی مثل جنگ

2 – ریسک غیر سیستماتیک

این ریسک که به ریسک خاص نیز معروف است مختص سرمایه گذاری در سهام خاصی است و با افزایش تنوع سهام موجود در یک پرتفوی می توان از آن اجتناب کرد . در اصطلاح فنی تر ، این ریسک نشان دهنده آن قسمت از بازدهی سهام است که با حرکات بازار ارتباطی ندارد .

تئوری مدرن پرتفوی نشان می دهد که از طریق تنوع بخشی می توان ریسک خاص را از بین برد ولی مشکل اساسی این است که با تنوع سازی معادل بازار هم نمی توان ریسک سیستماتیک را حذف کرد ، به عبارت دیگر اگر پرتفوی شما متشکل از تمام سهام بازار هم باشد باز هم ریسک سیستماتیک هنوز در جای خود ایستاده و قصد رفتن ندارد. بنابراین در محاسبه بازدهی مناسب ، این ریسک سیستماتیک است که سرمایه گذار را اذیت می کند .

مدل CAPM به وجود آمده است تا این جانور موذی غیر قابل حذف را اندازه گیری کند ، گرچه نمی تواند آن را از بین ببرد اما حداقل مي تواند میزان خسارت وارده توسط آن را پیش بینی کند .

شارپ می گفت که بازدهی یک سهام منفرد یا سبدی از سهام بایستی برابر هزینه سرمایه آن باشد .

فرمول اساسی مدل CAPM که رابطه بین ریسک و بازدهی مورد انتظار را نشان می دهد ، به شرح ذیل است :

نقطه شروع این مدل – نرخ بهره بدون ریسک است که برای آن بازدهی اوراق قرضه ده ساله دولتی در نظر گرفته می شود .

به این نرخ بدون ریسک صرفی اضافه می شود که سرمایه گذارن از بابت پذیرش ریسک اضافی انتظار آن را دارند . این صرف بازار سهام حاصل تفاوت نرخ بازدهی مورد انتظار کل بازار و نرخ بازدهی بدون ریسک است . در فرمول فوق به صرف بازار سهام ضریبی ضرب شده است که شارپ آن را بتا نامیده است .

بتا

بر طبق مدل CAPM بتا ، واحد اندازه گیری ریسک سیستماتیک مربوط به سهام است . در واقع بتا ، میزان بالا و پایین رفتن قیمت سهم با میزان بالا و پایین رفتن قیمت کلیه سهام بازار را اندازه گیری می کند .

اگر حرکت قیمت سهام یک شرکت کاملا منطبق با حرکت بازار سهام باشد ، گفته می شود که بتای آن سهام برابر یک است . سهامی که بتای آن 5/1 باشد در صورت کسب بازدهی 10درصد بازار ، بازدهی برابر 15درصد کسب خواهد کرد و در صورت بازدهی منفی 10درصدی برای بازار ، بازدهی منفی معدل 15درصد خواهد داشت .

طریقه محاسبه بتا بدین صورت است : در یک دوره زمانی مشخص مثلا یک ماهه ، بازدهی های روزانه یک سهم با بازدهی های روزانه بازار مقایسه شده و از طریق روش های آماری ارتباط حرکتی این دو بازدهی باهم مشخص می شود .

در یک تحقیق دانشگاهی که در سال 1972 با عنوان آزمون تجربی مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای توسط بلک فیشر و همکاران وی به عمل آمد ، وجود یک رابطه خطی بین بازدهی پرتفوی های سهام و بتا های آنها به دست آمد . آنها روند قیمت سهام شرکت ها در بورس اوراق بهادار نیویورک را در فاصله زمانی 1931 تا 1965 مورد مطالعه قرار دارند .

در مقایسه با صرف ریسک بازار سهام ، بتا نشاندهنده میزان پاداش مورد توقع سرمایه گذاران در بازار سهام برای تحمل ریسک اضافی است . اگر بتای سهام 2 و نرخ بهره بدون ریسک 3درصد و بازدهی بازار 7درصد باشد بازدهی مازاد بازار در مقایسه با نرخ بهره بدون ریسک معادل 4درصد خواهد شد و بازدهی مازاد سهام برابر 8درصد است و نرخ کل بازدهی مورد انتظار سهام برابر مجموع بازدهی مازاد سهام و نرخ بهره بدون ریسک یعنی 11درصد است .

پس به این نتیجه می رسیم که سرمایه گذاری که در دارایي ریسک داری سرمایه گذاری می کند یک صرفی نسبت به نرخ بهره بدون ریسکی به نام صرف ریسک یا پاداش ریسک به دست مي آورد اما سوال اساسی این است میزان این صرف چه اندازه ای باشد ؟

اندازه آن برابر حاصل ضرب بتا در صرف ریسک بازار سهام است . از یاد نبرده ایم که صرف ریسک بازار سهام عبارت است از مابه التفاوت نرخ بازدهی مورد انتظار بازار از نرخ بازدهی یا نرخ بهره بدون ریسک .

در یک تحلیل ساده با مقایسه نرخ بازدهی مورد انتظار یک سرمایه گذاری که از مدل به دست می آید با بازدهی واقعی که از آن به دست خواهد آمد ( مثلا از طریق نسبت قیمت به سود ) می توان گفت که سهام به قیمت مناسبی خریداری شده است یا خیر .

معنی مدل CAPM برای شما چیست ؟

این مدل نشانگر یک تئوری ساده است که نتیجه ساده ای را نیز در پی دارد. این مدل می گوید تنها دلیلی که یک سرمایه گذار بازدهی بالاتر از میانگین بازار از طریق سرمایه گذاری در یک سهام به دست می آورد این است که ریسک بیشتری را متحمل شود و یا سهامی را انتخاب کند که ریسک آن بیشتر از ریسک کل بازار است . هیچ تعجب آور نیست که این مدل توانست بر تئوری مدرن مالی غلبه کند اما سوال اساسی این است ، آیا در واقعیت هم این مدل به این دقت کار می کند ؟ کاملا روشن نیست . بزرگ ترین عامل این ابهام چیزی نیست به جز همان عامل بتا .

پروفسور اما و همکاران وی بازدهی های سهام بورس های نیویورک، بورس آمریکا و بورس نزدک را در بین سال های 1963 تا 1990 مورد مطالعه قرار دادند و متوجه این نکته شدند که در این فاصله زمانی نسبتا طولانی ، تفاوت در بازدهی های سال های مختلف از طریق تفاوت های بتاهای آنها قابل توصیف نيست . همچنین ارتباط خطی بین بتا و بازدهی های یک سهم در یک دوره زمانی کوتاه برقرار نيست . نتایج این تحقیقات اساس مدل CAPM را مورد تردید قرار داد و خاطر نشان ساخت که احتمالا این مدل نادرست باشد .

اگر چه تحقیق فوق و بعضی از تحقیقات
انجام شده اعتبار این مدل را مورد تردید قرار داده اند ولی این تردیدها از میزان استفاده از این مدل در جوامع سرمایه گذاری و مالی نکاسته است . اگر چه از طریق محاسبه و دانستن بتای یک سهام ، کار تشخیص و پیش بینی حرکت و واکنش یک سهم نسبت به حرکت بازار تمام شده نیست اما سرمایه گذاران حداقل با اطمینان خاطر می توانند ادعا کنند که پرتفوی های با بتای بزرگ تر از یک بازار جلوتر خواهند بود ، چه در جهت بازدهی منفی و چه در جهت بازدهی مثبت و پرتفوی های با بتاهای کوچک تر حرکتی کندتر از بازار خواهند داشت .

این مطلب برای سرمایه گذاران و به خصوص مدیران صندوق ها مطلب حایز اهمیتی است چرا که آنها از نگه داشتن پول به صورت وجوه نقد بیزار هستند و در صورت داشتن تصور اینکه بازار برای مدتی خرسی خواهد بود ، می توانند در سهام های با بتای پایین سرمایه گذاری کنند .

به عبارت دیگر با دانستن بتاهای اوراق مختلف و با توجه به سیاست ریسک و بازدهی خود می توانند به تنظیم پرتفوی بپردازند . در شرایط بازار گاوی روی سهام با بتای بالاتر از یک و در شرایط بازار خرسی روی سهام با بتای کمتر از یک سرمایه گذاری کنند .

مدل CAPM به طور فزاینده ای سرمایه گذاران در اوراق بهادار و به خصوص سرمایه گذاران ریسک گریز را شاخص محور کرده است .

علت این امر به پیغام اصلی مدل CAPM برمی گردد . این پیغام چنین است: شما در صورتی می توانید به بازدهی های بالاتر از بازدهی کل بازار برسید که سهام با ریسک بیشتر از ریسک بازار که همان سهام با بتای بالاتر از یک باشد را انتخاب کنید .

منبع :
کد:
www.magiran.com
" برای حمايـت از ما، لطفاً بر روی بنرهای تبليغاتی سايت كليك نمائيد "

" اگر کسی خوبیهای تو را فراموش کرد، تو خوب بودن را فراموش نکن... "
" ای کاش یاد بگیریم، برای خالی کردن خودمان؛ کسی را لبریز نکنیم... "
" تنها « زمان » است كه دوست داشتن را ثابت می كند، نه « زبان »... "
پاسخ
سپاس شده توسط: حسین ، marzieh
#5
مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای CAPM
تجزيه و تحليل اوراق بهادار

در ساده ترين شكل اين نوع تجزيه و تحليل، به مطالعه قيمت هاي بازار اوراق بهادار درجهت پيش بيني تغييرات آتي پرداخته مي شود. در اين روش به منظور شناسايي روندها والگوهاي تكراري موجود در تغييرات گذشته قيمت اوراق بهادار به مطالعه قيمت هاي گذشته آنها پرداخته و مورد تجزيه و تحليل قرار مي گيرند. تهيه الگوي تغييرات قيمت اوراق بهادار براساس تغييرات گذشته با اين فرض صورت مي گيرد كه روندها و الگوهاي گذشته در آينده نيز تكر ار خواهد شد و بر اين اساس تحليل گران اوراق بهادار اميدوار به پيش بيني دقيق تغييرات آتي قيمت اوراق مي باشد سرمایه گذاران همواره به دنبال اندازه گیری ریسک جهت اتخاذ تصمیمات سرمایه گذاری بهینه هستند. سرمایه گذاران همواره تلاش می کنند صرف ریسک سرمایه گذاری های خود را حداکثر کنند و به عبارتی بازدهی بیشتری را به ازای ریسک هایی که متقبل شده اند به دست آورند. همچنین با یک تفسیر دیگر می توان گفت سرمایه گذاران تلاش می کنند بازده سرمایه گذاری ها را به ازای ریسک معین حداکثر یا ریسک آنها را به ازای بازدهی معین حداقل کنند (تئوری پرتفوی مارکویتز براساس این منطق زیربنایی ارائه شد).

مروری بر مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای CAPM

اگر همة سرمايه‌گذاران، ريسك گريز باشند- فقط زماني خطر مي‌كنند كه پاداش كافي دريافت كنند- و براي سرمايه‌گذاري در دارائيهاي پرخطر و دارائيهاي بدون خطر آزادي كامل داشته باشند، بهترين معاملات در راستاي خطي است كه تانزانت (شيب) مرز مطلوب مي باشد. اين خط را “خط بازار سرمايه” (CML) مي‌نامند. اگر مجموعه سرمايه‌گذاريهاي در راستاي بازار سرمايه، بهترين معاملات بوده و براي همة سرمايه‌گذاران نيز قابل انجام باشند، بازده اين دارائيهاي پرخطر بر مبناي ارائه پاداش براي پذيرش ريسك، قيمت‌گذاري خواهد شد. از آنجاكه مجموعه‌هاي سرمايه‌گذاري در مسير خط بازار سرمايه بهترين معاملات هستند، بهترين گزينه را از نظر بازده مورد انتظار براي ريسك معين ارائه كرده و هيچيك از دارائيهاي پرخطر يا بدون مورد انتظار براي ريسك معين ارائه كرده و هيچيك از دارائيهاي پرخطر يا بدون خطر نمي‌توانند عملكرد بهتري ارائه كنند. CML مقدار بازده مورد انتظار فرد سرمايه‌گذار از يك سطح معين ريسك را نشان مي‌دهد. CAPM از رابطة ميان بازده مورد انتظار و ريسك براي توضيح چگونگي قيمت‌گذاري دارائيها استفاده مي‌‌كند.

CAPM نشان مي‌دهد كه بازده هر دارايي تابعي از بادزه يك دارايي بدون ريسك به اضافة پاداش ريسك است. بازده دارايي بدون ريسك نيز پاداشي براي ارزش زماني پول است. “پاداش ريسك” به مبلغ اعطا شده براي پذيرش ريسك گفته مي‌شود. وقتي مؤلفه‌هاي بازده را كنار هم قرار دهيم، CAPM مي‌‌گويد:

پاداش ريسك + بازده مورد انتظار يك دارايي بدون ريسك=بازده مورد انتظار يك دارايي

بنابراين پورتفوليوي بازار، بهترين مجموعه از نظر تنوع‌پذيري را نشان مي‌دهد يعني مجموعه‌اي كه متشكل از تمام دارائيهاي يك بازار است و فقط حاوي ريسك غير تنوع‌پذير مي‌باشد. با افزايش تنوع، مجموعة بازار بهترين عملكرد را ارائه مي‌كند زيرا تمام عناصر را در خود دارد. بنابراين اگر فرض كنيم كه سرمايه‌گذاران مجموعه‌هايي با تنوع خوب را نگه‌دارند (در مجاورت مجموعة بازار)، تنها ريسك موجود،ريسك غير تنوع‌پذير است. اگر در قيمت‌گذاري دارائيها، ريسك آنها نيزجبران شود و فقط ريسك غير تنوع پذير داشته باشيم، جبران ريسك فقط براي ريسك غير تنوع‌پذير خواهد بود. اين ريسك غير تنوع‌پذير را “ريسك بازار” مي‌ناميم.

از انجا كه مجموعة بازار متشكل از تمام دارائيهاست، هريك از اين دارائيها بخشي از ريسك بازار را دارد. از آنجا كه ريسك بازار سيستماتيك است غالباً آنرا “ريسك سيستماتيك” ناميده و ريسك تنوع‌پذير را “ريسك غير سيستماتيك” مي‌گويند. معيار حساسيت بازده يك دارايي به بازده بازار-ريسك بازار آن را بتاي βآن دارايي مي‌گويند.

بعبارتی دیگر مدل قيمت گذاري دارايي هاي سرمايه، الگويي براي تبيين ارتباط بين ريسك و بازده دارايي هاست. در حقيقت، اين مدل، دارايي ها را با توجه به ريسك شان قيمت گذاری مي كند. CAPM براين فرض استوار است كه سرمايه گذاران با علم به نظرية پرتفوي و كاهش ريسك غيرسيستماتيك از طريق تنوع بخشي، از آن در جهت ايجاد پرتفوي كارا بهره مي جويند و هر يك بسته به درجة ريسك گريزي ، پرتفوي متفاوتي را ايجاد مي كنند.

مدل CAPM در پاسخ به چگونگي اندازه گيري ريسك يك دارايي و نحو ة ارتباط بين ريسك و بازده مورد انتظار سرمايه گذاران، علاوه بر در نظر گرفتن مفروضاتبازار كارا، سه فرض زير را در نظر مي گيرد. اول اين كه دارايي بدون ريسك وجود دارد و سرمايه گذاران مي توانند مبالغ نامحدود در نرخ بدون ريسك وام بدهند و وام بگيرند و اين نرخ براي تمامي سرمايه گذاران يكسان است . دوم، ماليات، هزينة مبادلاتي، محدوديت فروش استقراضي يا ساير محدوديت هاي بازار وجود ندارد و سوم اين كه كيفيت كل دارايي ثابت است و تمامي دارايي ها قابل خريد و فروش و تقسيم پذيرند.

اين مدل بازده Ri دارايي i را به بازدة بدون ريسك Rf و بازدة بازار Rm ارتباط مي دهد، كه مي توان آن را به صورت رياضي به شكل زير نشان داد


در اين جا E نشانگر مورد انتظار يا همان اميد رياضي است و بتای بازاری هر سهم عبارتست از:


كه عبارتβMiمعيار ريسك سيستماتيك داراييiاست.

فرض اصلی مدل CAPMوجود بازار كامل سرمايه است وي‍‍‍ژگي هاي بازار كامل سرمايه به شرح زير مي باشد :

ü بازار رقابتي

ü تنوع سرمايه گذاران

ü انتظارات همگن

ü امكان وام دهي و وام گيري به نرخ يكسان

ü عدم وجود هزينه هاي ورشكستگي
الهی نه من آنم که زفیض نگهت چشم بپوشم
نه تو آنی که گدارا ننوازی به نگاهی
در اگر باز نگردد نروم باز به جایی
پشت دیوار نشینم چوگدابرسر راهی
پاسخ
سپاس شده توسط: حسین
#6
اما بر اين مدل انتقاداتي وارد است :

مدل قيمت گذاري دارايي هاي سرمايه اي از نظر بعد زماني در برگيرنده يك دوره است ، يعني بر اساس ريسك سيستماتيك هر دوره ، نرخ بازده مورد انتظار سهام عادي را برآورد مي نمايند . در حاليكه پروژه هاي سرمايه گذاري معمولاً داراي عمري بيش از يك دوره هستند تا زماني كه ريسك سيستماتيك يك دارايي به طور تقريبي در طول عمرپروژه ثابت باشد مشكل چنداني وجود نخواهد داشت . اما اگر بتاي يك پروژه به طور قابل ملاحظه اي در طول زمان تغيير كند مي بايست اين تغييرات را تعديل كرد ( بهتر است از بتاهاي متفاوت و در نتيجه نرخ هاي بازده متفاوت براي دوره هاي زماني متعدد استفاده نمود )

انتقاد هاي ديگر آن مر بوط به فرض اصلي آن ( وجود بازار كامل) مي باشد :

در بودجه بندي سرمايه اي به منظور افزايش ثروت سهامداران پروژه هايي انتخاب مي شوند كه نرخ بازده مورد انتظار آنها بيش از نرخ بازده بازار يا خط بازار سهم باشد در حاليكه در بازار كامل سرمايه بدليل وجود رقابت شديد ، توانايي شركت در كسب و كار بازده هاي بالاتر را براي سهامداران از بين مي برد و به عبارت ديگر شركت نخواهد توانست بيش از بازده اي كه بازار بر اساس ريسك سيستماتيك انتظار دارد از پروژه ها بدست آورد در حاليكه در دنياي واقعي بدليل وجود بازار ناقص سرمايه و بدليل محدوديت هاي تخصيص منابع ، وجود قدرت هاي انحصاري و محدوديت ورود به صنايع خاص اين امكان وجود خواهد داشت كه بازده بعضي از پروژه ها بالاتر از بازده مجموعه بازار باشد .

همچنين در بازار كامل فرض مي شود كه هزينه هاي ورشكستگي وجود ندارد و فرض مي شود كه دارايي هاي شركت هاي ورشكسته به ارزش روز فروخته مي شود و هيچگونه هزينه قانوني يا هزينه فروش به آنها تعلق نمي گيرد ولي در دنياي واقعي اغلب دارايي ها در هنگام ورشكستگي با سرعت و زيرقيمت واقعي فروخته مي شوند به علاوه در اين قبيل موارد هزينه هاي فروش و هزينه هاي قانوني نيز وجود دارد .

همچنين در عمل همواره هزينه هاي وام گيري بيش از هزينه هاي وام دهي است ، هزينه هاي داد و ستد وجود دارد و سرمايه گذاران هزينه اي را به منظور جمع آوري اطلاعات متحمل مي شوند .
الهی نه من آنم که زفیض نگهت چشم بپوشم
نه تو آنی که گدارا ننوازی به نگاهی
در اگر باز نگردد نروم باز به جایی
پشت دیوار نشینم چوگدابرسر راهی
پاسخ
سپاس شده توسط: حسین


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان

"تبلیغات متنی"
"درباره‌ی ما"
"امکانات وبسايت"
تالانت - آموزش حسابداری تبلیغ متنی شما در اینجا کتاب حسابداری تسعیر ارز
وبسایت فروم‌لرن در واپسین روزهای اسفند ۱۳۹۱ فعالیت خود را آغاز کرده و کلیه خدمات ارائه شده در این انجمن کاملاً رایگان می‌باشد. هدف ما کمک به پیشرفت حرفه حسابداری بوده و امیدواریم که بتوانیم با یاری خداوند متعال، همکاری اعضاء عزیز و سرمایه‌های گرانقدرمان؛ گام مؤثری جهت نیل به هدف خود برداریم.

©۱۴۰۱: تمامی حقوق برای تالار گفتگوی تخصصی حسابداری فروم‌لرن محفوظ می‌باشد.

تــرجمـه شده توسط: Www.My-BB.Ir و iora.ir
قدرت گرفته از: MyBB, © ۲۰۰۲-۱۴۰۱ MyBB Group.
طراحی توسط: My-BB.Ir & Masoud_MI

زمان کنونی: ۰۶ خرداد ۱۴۰۱، ۰۷:۴۵ ق.ظ